Imam Bukhari : 4162

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي مُلَيْكَةَ يَقُولُ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا{ حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا }خَفِيفَةً ذَهَبَ بِهَا هُنَاكَ وَتَلَا{ حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتَى نَصْرُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ }فَلَقِيتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ فَذَكَرْتُ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ مَعَاذَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا وَعَدَ اللَّهُ رَسُولَهُ مِنْ شَيْءٍ قَطُّ إِلَّا عَلِمَ أَنَّهُ كَائِنٌ قَبْلَ أَنْ يَمُوتَ وَلَكِنْ لَمْ يَزَلْ الْبَلَاءُ بِالرُّسُلِ حَتَّى خَافُوا أَنْ يَكُونَ مَنْ مَعَهُمْ يُكَذِّبُونَهُمْ فَكَانَتْ تَقْرَؤُهَا{ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِّبُوا }مُثَقَّلَةً

اسان کي [ابراهيم بن موسيٰ] ٻڌايو آهي [هشام] اسان کي [ابن جريج] کان ٻڌايو آهي ته هن چيو ته مون [ابن ابو بنيڪا] کي چوندي ٻڌو آهي ته؛ [ابن عباس رضي الله عنهما] الله جي ڪلام جي باري ۾ چيو هو؛ 'پوءِ جيڪڏهن رسولن کي هاڻي ڪا اميد نه هجي ها - انهن جي ايمان بابت - ۽ اهي يقين رکن ها ته انهن سان ڪوڙ ڳالهايو ويو آهي. ..' -يوسف؛ 110-. آهستي آهستي ابن عباس آيت پڙهڻ دوران آيت بابت سوچيندو هليو ويو؛ پوءِ رسول ۽ جيڪي ان سان گڏ ايمان رکن ٿا، اهي چوڻ لڳا: 'الله جي مدد ڪڏهن ايندي؟' ياد رکو، بيشڪ الله جي مدد تمام ويجهو آهي'. -البقره؛ 214-. پوءِ مان [عروه] سان مليس، تنهن ڪري مون ان کي آيت جو ذڪر ڪيو؛ هن جواب ڏنو؛ [عائشه] چيو؛ الله جو قسم، الله پنهنجي رسول سان ڪو به واعدو نه ڪيو هو سواءِ ان جي ته اهو ان کي مرڻ کان اڳ معلوم ٿي ويندو. بهرحال، رسولن لاءِ هميشه آزمائش کان پوءِ آزمائش هوندي جيستائين اهي پريشان نه ٿين ته انهن سان گڏ ماڻهو انهن کي رد ڪندا. عائشه پڙهندي؛ انهن - رسولن - سوچيو ته انهن سان ڪوڙ ڳالهايو ويندو.