Keteguhan dan keberanian luar biasa Rasulullah dalam bertawakkal kepada Allah di hadapan musuh

Imam Bukhari : 3822

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سِنَانِ بْنِ أَبِي سِنَانٍ الدُّؤَلِيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَخْبَرَهُأَنَّهُ غَزَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِبَلَ نَجْدٍ فَلَمَّا قَفَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَفَلَ مَعَهُ فَأَدْرَكَتْهُمْ الْقَائِلَةُ فِي وَادٍ كَثِيرِ الْعِضَاهِ فَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَفَرَّقَ النَّاسُ فِي الْعِضَاهِ يَسْتَظِلُّونَ بِالشَّجَرِ وَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَحْتَ سَمُرَةٍ فَعَلَّقَ بِهَا سَيْفَهُ قَالَ جَابِرٌ فَنِمْنَا نَوْمَةً ثُمَّ إِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْعُونَا فَجِئْنَاهُ فَإِذَا عِنْدَهُ أَعْرَابِيٌّ جَالِسٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ هَذَا اخْتَرَطَ سَيْفِي وَأَنَا نَائِمٌ فَاسْتَيْقَظْتُ وَهُوَ فِي يَدِهِ صَلْتًا فَقَالَ لِي مَنْ يَمْنَعُكَ مِنِّي قُلْتُ اللَّهُ فَهَا هُوَ ذَا جَالِسٌ ثُمَّ لَمْ يُعَاقِبْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَوَقَالَ أَبَانُ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ جَابِرٍ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذَاتِ الرِّقَاعِ فَإِذَا أَتَيْنَا عَلَى شَجَرَةٍ ظَلِيلَةٍ تَرَكْنَاهَا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَسَيْفُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُعَلَّقٌ بِالشَّجَرَةِ فَاخْتَرَطَهُ فَقَالَ تَخَافُنِي قَالَ لَا قَالَ فَمَنْ يَمْنَعُكَ مِنِّي قَالَ اللَّهُ فَتَهَدَّدَهُ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَصَلَّى بِطَائِفَةٍ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ تَأَخَّرُوا وَصَلَّى بِالطَّائِفَةِ الْأُخْرَى رَكْعَتَيْنِ وَكَانَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْبَعٌ وَلِلْقَوْمِ رَكْعَتَانِ وَقَالَ مُسَدَّدٌ عَنْ أَبِي عَوَانَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ اسْمُ الرَّجُلِ غَوْرَثُ بْنُ الْحَارِثِ وَقَاتَلَ فِيهَا مُحَارِبَ خَصَفَةَ وَقَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَخْلٍ فَصَلَّى الْخَوْفَ وَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزْوَةَ نَجْدٍ صَلَاةَ الْخَوْفِ وَإِنَّمَا جَاءَ أَبُو هُرَيْرَةَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيَّامَ خَيْبَرَ

[اسماعيل] اسان کي ٻڌايو، هن چيو؛ [منهنجي ڀاءُ] مون کي [سليمان] کان [محمد بن ابو عتيق] کان [ابن شهاب] کان [سنان بن ابو سنان عاد دعالي] کان [جابر بن عبدالله رضي الله عنهما] تائين ٻڌايو، هن کيس ٻڌايو ته هن رسول الله صلي الله عليه وسلم سان گڏ نجد جي طرف جنگ ۾ حصو ورتو هو. جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم واپس آيا، ته هو انهن سان گڏ هليو ويو. جڏهن ڏينهن ٿيڻ لڳو، اهي ڪنڊن وارن وڻن سان ڀريل هڪ وادي جي ويجهو پهتا. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم رڪجي ويا، جڏهن ته اصحاب وڻن هيٺان ڇانو ڳولڻ لاءِ ٽڙي پکڙي ويا. رسول الله صلي الله عليه وسلم پاڻ هڪ وڻ هيٺان رڪجي ويا، ان تي پنهنجي تلوار لٽڪائي. جابر جاري رکيو؛ 'تنهنڪري اسان ڪجهه دير لاءِ سمهي رهيا هئاسين.' ٿوري دير کان پوءِ، رسول الله صلي الله عليه وسلم اسان کي سڏيو، جڏهن اسان ساڻس ملياسين، ته خبر پئي ته سندس سامهون هڪ بدوي عرب ويٺو آهي. رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'هن شخص منهنجي تلوار ان وقت کنئي جڏهن مان سمهي رهيو هوس، پوءِ مان جاڳيس ۽ سندس هٿ ۾ تلوار هئي، هن مون کي چيو: 'توکي مون کان ڪير بچائي سگهي ٿو؟'. مون جواب ڏنو: 'الله'. پر هاڻي هو بي پرواهه ويٺو آهي.' رسول الله صلي الله عليه وسلم ان شخص کي سزا نه ڏني. [ابان] چيو: اسان کي [يحيى بن ابو ڪثير] [ابو سلمه] کان [جابر] تائين ٻڌايو آهي، هن چيو: 'اسين جنگ رقع ۾ رسول الله صلي الله عليه وسلم سان گڏ هئاسين'. جڏهن اسان کي پناهه لاءِ هڪ وڻ مليو، ته اسان ان وڻ کي رسول الله صلي الله عليه وسلم جي آرام لاءِ مقرر ڪيو. اوچتو هڪ مشرڪ ماڻهو آيو، جڏهن ته رسول الله ﷺ جي تلوار وڻ تي لٽڪيل هئي. ان ماڻهو فوراً تلوار کڻي چيو، "ڇا توهان مون کان نٿا ڊڄو؟" هن جواب ڏنو، "نه." ان ماڻهو ٻيهر چيو، "توکي مون کان ڪير بچائي سگهي ٿو؟" هن جواب ڏنو، "الله." پوءِ صحابه ڪرام ان ماڻهو کي ڌمڪي ڏني. ٿوري دير کان پوءِ، نماز قائم ٿي، تنهن ڪري هن هڪ جماعت سان ٻه رڪعتون نماز پڙهي، پوءِ هي جماعت پوئتي هٽي وئي. پوءِ هن ٻئي جماعت سان ٻه رڪعتون نماز جاري رکي، تنهن ڪري رسول الله ﷺ چار رڪعتون نماز پڙهيون، جڏهن ته هر جماعت ٻه رڪعتون نماز پڙهي. مسدد ابو عوانه کان ابو بصير کان روايت ڪئي آهي: "مشرڪ جو نالو غوارث بن الحارث هو. ان وقت هو خشافه جي جنگ ۾ حصو وٺي رهيو هو." [ابو زبير] [جابر] کان روايت آهي ته: ”اسان نخل جي علائقي ۾ رسول الله ﷺ جن سان گڏ هئاسين، پوءِ پاڻ سڳورن صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيۡهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّل ابو هريره چيو؛ مون جنگ نجد ۾ نبي ڪريم صلي الله عليه وآله وسلم سان نماز ادا ڪئي، يعني خوف جي نماز. حقيقت ۾ ابو هريره رضي الله عنه - خيبر جي جنگ دوران اسلام قبول ڪيو.