Imam Malik : 1321

حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْحَضْرَمِيِّ جَاءَ بِغُلَامٍ لَهُ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ لَهُ اقْطَعْ يَدَ غُلَامِي هَذَا فَإِنَّهُ سَرَقَ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ مَاذَا سَرَقَ فَقَالَ سَرَقَ مِرْآةً لِامْرَأَتِي ثَمَنُهَا سِتُّونَ دِرْهَمًا فَقَالَ عُمَرُ أَرْسِلْهُ فَلَيْسَ عَلَيْهِ قَطْعٌ خَادِمُكُمْ سَرَقَ مَتَاعَكُمْ

مون کي مالڪ کان، ابن شهاب کان، سائب بن يزيد کان، روايت آهي ته عبدالله بن عمرو بن الحضرمي پنهنجي نوڪر سان گڏ عمر بن خطاب وٽ آيو ۽ چيائين ته: 'منهنجي نوڪر جو هٿ ڪٽيو، هن چوري ڪئي آهي!' عمر پڇيو: 'هن ڇا چوري ڪيو؟' هن جواب ڏنو: 'هن منهنجي زال جو آئينو چوري ڪيو جنهن جي قيمت سٺ درهم هئي.' [عمر] چيو: 'ان کي آزاد ڪر، ڇاڪاڻ ته جيڪو به توکان چوري ڪري ٿو ان جو هٿ ڪٽيو نٿو وڃي.'