Imam Malik : 1228

و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ أَبِي عُبَيْدٍ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَمَا بَالُ رِجَالٍ يَطَئُونَ وَلَائِدَهُمْ ثُمَّ يَدَعُوهُنَّ يَخْرُجْنَ لَا تَأْتِينِي وَلِيدَةٌ يَعْتَرِفُ سَيِّدُهَا أَنْ قَدْ أَلَمَّ بِهَا إِلَّا قَدْ أَلْحَقْتُ بِهِ وَلَدَهَا فَأَرْسِلُوهُنَّ بَعْدُ أَوْ أَمْسِكُوهُنَّ

مون کي مالڪ [نافع] کان [شافعه بنت ابو عبيد] ٻڌايو هو ته هن کيس خبر ڏني هئي؛ ته [عمر بن خطاب] چيو؛ 'انهن مردن بابت ڇا جيڪي پنهنجين ٻانهين سان جنسي تعلق رکن ٿا ۽ پوءِ انهن کي ڇڏي ڏين ٿا. "اهڙي ٻانهي مون وٽ نه ايندي جنهن جو مالڪ تسليم ڪري ته هن ان سان جنسي تعلق قائم ڪيو آهي، جيستائين مان ٻار جي قسمت سندس مالڪ کي نه ٻڌايان، پوءِ ٻانهين کي آزاد ڪري ڇڏيان يا انهن کي رکي ڇڏيان."