Imam Malik : 1158

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ سَمِعَ جَمِيلَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُؤَذِّنَ يَقُولُ لِسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِإِنِّي رَجُلٌ أَبْتَاعُ مِنْ الْأَرْزَاقِ الَّتِي تُعْطَى النَّاسُ بِالْجَارِ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ أُرِيدُ أَنْ أَبِيعَ الطَّعَامَ الْمَضْمُونَ عَلَيَّ إِلَى أَجَلٍ فَقَالَ لَهُ سَعِيدٌ أَتُرِيدُ أَنْ تُوَفِّيَهُمْ مِنْ تِلْكَ الْأَرْزَاقِ الَّتِي ابْتَعْتَ فَقَالَ نَعَمْ فَنَهَاهُ عَنْ ذَلِكَ

مون کي مالڪ کان [يحيى بن سعيد] کان ٻڌايو هو ته هن جميل بن عبدالرحمان المعزين کي [سعيد بن مسيب] کي چوندي ٻڌو هو ته؛ 'مان اهو شخص آهيان جيڪو الله جي مرضي سان الجار ۾ ماڻهن کي ڏنل خوش نصيبي خريد ڪري ٿو. مان چاهيان ٿو ته منهنجي حوالي ڪيل کاڌو دير سان وڪڻان'. سعيد ان کان پڻ پڇيو؛ 'ڇا تون خريد ڪيل سامان جي پوري قيمت ڏيندو؟' هن جواب ڏنو؛ 'ها'. تنهن ڪري سعيد ان کي منع ڪيو.