Imam Malik : 749
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّهُ كَانَ إِذَا أَهْدَى هَدْيًا مِنْ الْمَدِينَةِ قَلَّدَهُ وَأَشْعَرَهُ بِذِي الْحُلَيْفَةِ يُقَلِّدُهُ قَبْلَ أَنْ يُشْعِرَهُ وَذَلِكَ فِي مَكَانٍ وَاحِدٍ وَهُوَ مُوَجَّهٌ لِلْقِبْلَةِ يُقَلِّدُهُ بِنَعْلَيْنِ وَيُشْعِرُهُ مِنْ الشِّقِّ الْأَيْسَرِ ثُمَّ يُسَاقُ مَعَهُ حَتَّى يُوقَفَ بِهِ مَعَ النَّاسِ بِعَرَفَةَ ثُمَّ يَدْفَعُ بِهِ مَعَهُمْ إِذَا دَفَعُوا فَإِذَا قَدِمَ مِنًى غَدَاةَ النَّحْرِ نَحَرَهُ قَبْلَ أَنْ يَحْلِقَ أَوْ يُقَصِّرَ وَكَانَ هُوَ يَنْحَرُ هَدْيَهُ بِيَدِهِ يَصُفُّهُنَّ قِيَامًا وَيُوَجِّهُهُنَّ إِلَى الْقِبْلَةِ ثُمَّ يَأْكُلُ وَيُطْعِمُ
Yahya atene na mbi na lege ti Malik so alondo na [Nafi’] so alondo na [Abdullah bin ‘Omar] so tongana lo fâ mbeni nyama so a fâ lo awe so alondo na Médine, na pekoni lo yeke fa lege na lo na lo yeke mû na lo mbeni fä na yâ ti Dhul Hulaifah. Lo fa lege na ni kozoni si lo zia marque na ndo ni na mbeni ndo so abâ ndo na mbage ti Qibla; amû lege na lo ti yü abongo ti lo use kue, na pekoni lo mû na lo mbeni fä na mbage ti maboko ti lo ti koli. Na pekoni, lo gue na lo juska lo si na Arafat ti bungbi na azo ni. Na pekoni, lo gue na Mina, tongana azo ni ayeke gue, tongana lo si na Mina na ndapre, lo fâ nyama ni kozoni si lo fâ li ti lo na lo sara si a ga nduru. Na pekoni, lo fâ nyama ni na maboko ti lo use kue na mbage ti Qibla, na pekoni lo te nyama ni na lo mû ambeni na ambeni zo nde’.