Imam Malik : 734

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ أَنَّ سَوْدَةَ بِنْتَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ كَانَتْ عِنْدَ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِفَخَرَجَتْ تَطُوفُ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فِي حَجٍّ أَوْ عُمْرَةٍ مَاشِيَةً وَكَانَتْ امْرَأَةً ثَقِيلَةً فَجَاءَتْ حِينَ انْصَرَفَ النَّاسُ مِنْ الْعِشَاءِ فَلَمْ تَقْضِ طَوَافَهَا حَتَّى نُودِيَ بِالْأُولَى مِنْ الصُّبْحِ فَقَضَتْ طَوَافَهَا فِيمَا بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ وَكَانَ عُرْوَةُ إِذَا رَآهُمْ يَطُوفُونَ عَلَى الدَّوَابِّ يَنْهَاهُمْ أَشَدَّ النَّهْيِ فَيَعْتَلُّونَ بِالْمَرَضِ حَيَاءً مِنْهُ فَيَقُولُ لَنَا فِيمَا بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ لَقَدْ خَابَ هَؤُلَاءِ وَخَسِرُوا

مون کي مالڪ کان روايت آهي ته [هشام بن عروه] چيو ته: '[سوده بنت عبدالله بن عمر] عروه بن الزبير جي زال هئي. هوءَ حج يا عمري لاءِ صفا ۽ مروه جي وچ ۾ سعي ڪرڻ لاءِ پيدل نڪتي هئي، جيتوڻيڪ هوءَ هڪ ٿلهي عورت هئي. تنهن ڪري هوءَ صرف تڏهن آئي جڏهن ماڻهو عشاء جي نماز پڙهي چڪا هئا، ۽ هوءَ طواف مڪمل نه ڪندي هئي جيستائين فجر جي پهرين اذان نه ڏني وئي. تنهن هوندي به، هوءَ عشاء ۽ فجر جي نماز جي وچ ۾ پنهنجو طواف مڪمل ڪندي هئي. عروه جي حوالي سان، جيڪڏهن هو ماڻهن کي گهوڙي تي طواف ڪندي ڏسندو هو، ته هو انهن کي سختي سان منع ڪندو هو. پوءِ اهي ان جي شرم جي ڪري بيماري جو بهانو ڪندا هئا.' [عروه] پوءِ اسان کي چيو، 'اهي ٺڳيا ويا آهن ۽ گم ٿي ويا آهن.'