Imam Malik : 420

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَيُّوبَ بْنِ أَبِي تَمِيمَةَ السَّخْتِيَانِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِكَانَ فِي قَوْمٍ وَهُمْ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ فَذَهَبَ لِحَاجَتِهِ ثُمَّ رَجَعَ وَهُوَ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَتَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَلَسْتَ عَلَى وُضُوءٍ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ مَنْ أَفْتَاكَ بِهَذَا أَمُسَيْلِمَةُ

يحييٰ مون کي مالڪ کان، ايوب بن ابو تميمه الصختياني کان، محمد بن سيرين کان، ٻڌايو ته هڪ ڀيري [عمر بن خطاب] ماڻهن ۾ شامل هو جيڪي قرآن پڙهي رهيا هئا. پوءِ هو رفع حاجت لاءِ ويو، ۽ فارغ ٿيڻ کان پوءِ، واپس آيو ۽ فوراً قرآن پڙهيو. پوءِ هڪ شخص کانئس پڇيو: 'اي اميرالمؤمنين، ڇا توهان پهرين وضو ڪرڻ کان سواءِ قرآن پڙهندا آهيو؟' عمر جواب ڏنو، 'اهڙو فتويٰ ڪير ڏئي ٿو! ڇا اهو مسيلمه آهي؟'