Imam Malik : 111

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّهُ أَقْبَلَ هُوَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ مِنْ الْجُرُفِ حَتَّى إِذَا كَانَا بِالْمِرْبَدِ نَزَلَ عَبْدُ اللَّهِفَتَيَمَّمَ صَعِيدًا طَيِّبًا فَمَسَحَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثُمَّ صَلَّى

يحييٰ مون کي مالڪ کان [نافع] ٻڌايو ته هو ۽ [عبدالله بن عمر] جرف کان واپس آيا. جڏهن اهي ميرباد پهتا، عبدالله رڪيو ۽ پاڪ زمين تي تيمم ڪيو. هن پنهنجو چهرو ۽ هٿ ڪُهنين تائين ملائي، پوءِ دعا گهري.