Kisah Rasulullah Shallallahu'alaihi wasallam Menguji Ibnu Shayyad yang Diduga sebagai Dajjal

Imam Bukhari : 2827

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّ عُمَرَ انْطَلَقَ فِي رَهْطٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِبَلَ ابْنِ صَيَّادٍ حَتَّى وَجَدُوهُ يَلْعَبُ مَعَ الْغِلْمَانِ عِنْدَ أُطُمِ بَنِي مَغَالَةَ وَقَدْ قَارَبَ يَوْمَئِذٍ ابْنُ صَيَّادٍ يَحْتَلِمُ فَلَمْ يَشْعُرْ بِشَيْءٍ حَتَّى ضَرَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ظَهْرَهُ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَنَظَرَ إِلَيْهِ ابْنُ صَيَّادٍ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ الْأُمِّيِّينَ فَقَالَ ابْنُ صَيَّادٍ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ قَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آمَنْتُ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَاذَا تَرَى قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ يَأْتِينِي صَادِقٌ وَكَاذِبٌ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُلِطَ عَلَيْكَ الْأَمْرُ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي قَدْ خَبَأْتُ لَكَ خَبِيئًا قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ هُوَ الدُّخُّ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْسَأْ فَلَنْ تَعْدُوَ قَدْرَكَ قَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي فِيهِ أَضْرِبْ عُنُقَهُ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ يَكُنْهُ فَلَنْ تُسَلَّطَ عَلَيْهِ وَإِنْ لَمْ يَكُنْهُ فَلَا خَيْرَ لَكَ فِي قَتْلِهِ

اسان کي [عبدالله بن محمد] ٻڌايو آهي اسان کي [هشام] ٻڌايو آهي اسان کي [معمار] [عز زهري] مون کي [سالم بن عبدالله] ٻڌايو آهي [ابن عمر رضي الله عنهما] کان ته هن ان کي خبر ڏني ته عمر رسول الله صلي الله عليه وسلم ۽ رسول الله صلي الله عليه وسلم جي اصحابن جي هڪ ٽولي سان ابن شياد ڏانهن ويو. انهن ان کي بني مغالح قلعي جي ويجهو ٻن ننڍڙن ٻارن سان راند ڪندي ڏٺو. ابن شياد ان وقت بلوغت جي ويجهو هو ۽ هن ڪجهه به نه ڏٺو - ٽولي جي آمد - جيستائين نبي صلي الله عليه وسلم پنهنجي هٿ سان سندس پٺي تي ڌڪ هنيو پوءِ نبي صلي الله عليه وسلم چيو: 'ڇا تون شاهدي ڏئين ٿو ته مان الله جو رسول آهيان؟' پوءِ ابن شياد ان ڏانهن ڏٺو ۽ چيو: 'مان شاهدي ڏيان ٿو ته تون اموي قوم جو رسول آهين' - اڻ پڙهيل، نه پڙهيل.' پوءِ ابن شياد نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم کان چيو؛ 'ڇا توهان شاهدي ڏيو ٿا ته مان الله جو رسول آهيان؟'. پوءِ نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم ان کي چيو؛ 'مان الله ۽ سندس رسولن تي ايمان رکان ٿو'. نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم جاري رکيو؛ 'توهان جو ڇا خيال آهي؟'. ابن شياد چيو؛ 'مون وٽ هڪ ايماندار ۽ ڪوڙو ماڻهو آيو آهي'. نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم چيو؛ 'توهان جا ڪم خراب آهن'. نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم چيو؛ 'سچ پچ مان توهان کان پڇان ٿو ته اندازو لڳايو - جيڪو مان پنهنجي دل ۾ لڪائي رهيو آهيان -'. ابن شياد چيو؛ 'مون کي لڳي ٿو ته اهو دونھون آهي'. نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم چيو؛ 'توکي توهين ڪريان ٿو. تون هڪ شمن جي حيثيت ۾ پنهنجي قابليت جي حد کان نه وڌين. عمر چيو؛ 'يا الله جا رسول، مون کي اجازت ڏيو ته ان جي گردن ڪٽي ڇڏيان'. پوءِ نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم چيو؛ 'جيڪڏهن هو صحيح آهي ته توهان ان تي قابو نه ٿا ڪري سگهو ۽ جيڪڏهن هو غلط آهي ته ان کي مارڻ ۾ ڪو به فائدو ناهي'.