Imam Ibnu Majah : 3390
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ صَبِيحٍ عَنْ أَبِي إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي عُمَرَ الْبَهْرَانِيِّ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَكَانَ يُنْبَذُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَشْرَبُهُ يَوْمَهُ ذَلِكَ وَالْغَدَ وَالْيَوْمَ الثَّالِثَ فَإِنْ بَقِيَ مِنْهُ شَيْءٌ أَهْرَاقَهُ أَوْ أَمَرَ بِهِ فَأُهْرِيقَ
A fɔra an ye [Abu Kuraib] fɛ ka bɔ [Isma’il bin Shabih] fɛ ka bɔ [Abu Isirayɛli] fɛ ka bɔ [Abu Umar Al Bahrani] fɛ ka bɔ [Ibn Abbas] fɛ ko: ‘Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam ye minfɛn dɔ dilan ni rɛzɛnji ye, o kɔ, a y’o min o loon kelen na ani loon sabanan na. Ni - tile sabanan - dɔ tun tora, o tuma na, a tun b’a fili walima k’a fɔ k’a fili’.