Imam Ibnu Majah : 211

حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ أَبُو بِشْرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بُدَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ لِلَّهِ أَهْلِينَ مِنْ النَّاسِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ هُمْ قَالَ هُمْ أَهْلُ الْقُرْآنِ أَهْلُ اللَّهِ وَخَاصَّتُهُ

y’a fɔ an ye [Bakr bin Khalaf Abu Bisr] ko, a y’a fɔ an ye [Abdurrahman bin Mahdi] ko, a y’a fɔ an ye [Abdurrahman bin Budail] ka bɔ [a fa] fɛ ka bɔ [Anas bin Malik] fɛ a ko; Nabila sallallaahu alahi wasallam ko: 'Tiɲɛ na, Allah bɛ ni dɔnnikɛla caman ye - kɔlɔsilikɛlaw - ka bɔ hadamadenw cɛma'. Teriw ye ɲininkali kɛ; 'E Allah ka ciden, olu ye jɔnw ye?' A y’a jaabi ko: ‘U ye Kuranɛ mɔgɔw ye, u ye dɔnnikɛlaw ye ani Ala ka mɔgɔ kɛrɛnkɛrɛnnenw’.