Hakim makan barang yang dihadiahkan maka ia telah makan kemurkaan, dan jika menerima suap maka itu akan menariknya kepada kakufuran

האימאם נסאאי : 5571

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا خَلَفٌ يَعْنِي ابْنَ خَلِيفَةَ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ زَاذَانَ عَنْ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَالْقَاضِي إِذَا أَكَلَ الْهَدِيَّةَ فَقَدْ أَكَلَ السُّحْتَ وَإِذَا قَبِلَ الرِّشْوَةَ بَلَغَتْ بِهِ الْكُفْرَ وَقَالَ مَسْرُوقٌ مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ فَقَدْ كَفَرَ وَكُفْرُهُ أَنْ لَيْسَ لَهُ صَلَاةٌ

דווח לנו ש[קוטיבה] ו[עלי בן חוג'ר] אמרו שניהם; אמר לנו [ח'לף] - כלומר אבן ח'ליפה - מ[מנסור בן זדזאן] מ[אל חכם בן עותיבה] מ[אבו ואיל] מ[מסרוק] הוא אמר, "אם שופט אוכל משהו שניתן אז הוא אוכל זעם, ואם הוא מקבל שוחד אז זה ימשוך אותו לכפירה." [מסרוק] הצהיר, "מי ששותה חמר אז הוא כופר, וכפירתו היא שתפילתו לא תתקבל."