Peristiwa li'an al-'ajlani: ketentuan hukum sumpah suami istri, status nasab anak li'an, dan batasan hukum rajam tanpa bukti

Imam Nasa'i : 3419

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ يَقُولُسُئِلْتُ عَنْ الْمُتَلَاعِنَيْنِ فِي إِمَارَةِ ابْنِ الزُّبَيْرِ أَيُفَرَّقُ بَيْنَهُمَا فَمَا دَرَيْتُ مَا أَقُولُ فَقُمْتُ مِنْ مَقَامِي إِلَى مَنْزِلِ ابْنِ عُمَرَ فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُتَلَاعِنَيْنِ أَيُفَرَّقُ بَيْنَهُمَا قَالَ نَعَمْ سُبْحَانَ اللَّهِ إِنَّ أَوَّلَ مَنْ سَأَلَ عَنْ ذَلِكَ فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ وَلَمْ يَقُلْ عَمْرٌو أَرَأَيْتَ الرَّجُلَ مِنَّا يَرَى عَلَى امْرَأَتِهِ فَاحِشَةً إِنْ تَكَلَّمَ فَأَمْرٌ عَظِيمٌ وَقَالَ عَمْرٌو أَتَى أَمْرًا عَظِيمًا وَإِنْ سَكَتَ سَكَتَ عَلَى مِثْلِ ذَلِكَ فَلَمْ يُجِبْهُ فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ ذَلِكَ أَتَاهُ فَقَالَ إِنَّ الْأَمْرَ الَّذِي سَأَلْتُكَ ابْتُلِيتُ بِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ هَؤُلَاءِ الْآيَاتِ فِي سُورَةِ النُّورِ{ وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ حَتَّى بَلَغَ وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنْ الصَّادِقِينَ }فَبَدَأَ بِالرَّجُلِ فَوَعَظَهُ وَذَكَّرَهُ وَأَخْبَرَهُ أَنَّ عَذَابَ الدُّنْيَا أَهْوَنُ مِنْ عَذَابِ الْآخِرَةِ فَقَالَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا كَذَبْتُ ثُمَّ ثَنَّى بِالْمَرْأَةِ فَوَعَظَهَا وَذَكَّرَهَا فَقَالَتْ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنَّهُ لَكَاذِبٌ فَبَدَأَ بِالرَّجُلِ فَشَهِدَ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنْ الصَّادِقِينَ وَالْخَامِسَةُ أَنَّ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كَانَ مِنْ الْكَاذِبِينَ ثُمَّ ثَنَّى بِالْمَرْأَةِ فَشَهِدَتْ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنْ الْكَاذِبِينَ وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنْ الصَّادِقِينَ فَفَرَّقَ بَيْنَهُمَا

اسان کي [عمرو بن علي] ۽ [محمد بن المثنيٰ] ٻڌايو ويو آهي، انهن چيو؛ اسان کي [يحييٰ بن سعيد] ٻڌايو، هن چيو؛ اسان کي [عبدالمالڪ بن ابو سليمان] ٻڌايو، هن چيو؛ مون [سعيد بن جبير] کي چوندي ٻڌو ته؛ 'مون کان ابن الزبير جي دور ۾ ٻن ماڻهن بابت پڇيو ويو جيڪي هڪ ٻئي سان لعان ڪندا هئا، ڇا اهي الڳ ٿي ويا هئا؟ تنهنڪري مون کي خبر ناهي ته مان ڇا چوندس. پوءِ مان پنهنجي جاءِ تان [ابن عمر] جي گهر ڏانهن اٿيس ۽ چيو؛ 'اي ابو عبدالرحمان، ڇا ٻه ماڻهو جيڪي لعان ڪندا آهن الڳ ٿي ويندا آهن؟' هن جواب ڏنو، 'ها، سبحان الله. حقيقت ۾، ان بابت پڇڻ وارو پهريون شخص فلان بن فلان هو. هن چيو؛ 'يا رسول الله، توهان جو ڇا خيال آهي... -عمرو نه چيو؛ توهان جو ڇا خيال آهي - اسان مان هڪ ماڻهو پنهنجي زال تي ظلم ڏسي ٿو، جيڪڏهن هو ڳالهائي ته اها هڪ وڏي ڳالهه آهي - جڏهن ته عمرو چيو؛' هن هڪ وڏو ڪم ڪيو آهي، ۽ جيڪڏهن هو خاموش رهي ٿو ته پوءِ هو انهيءَ حالت ۾ خاموش رهي ٿو. پوءِ هن ڪو به جواب نه ڏنو. ان کان پوءِ، اهو شخص وٽس آيو ۽ چيو؛ 'بيشڪ، جيڪو معاملو مون توهان کان پڇيو آهي، اهو مون تي آزمايو ويو آهي - تڪليف ڏيندڙ -. پوءِ الله عزوجل سورة النور ۾ اهي آيتون نازل ڪيون: '- ۽ جيڪي پنهنجي زالن تي زنا جو الزام لڳائين ٿا - الله جي ڪلام تائين - ۽ پنجين قسم تائين - ته الله جو غضب ان تي - زال - تي پوندو، جيڪڏهن هو - مڙس - سچ ڳالهائيندڙن مان آهي -' - سورة النور: 6-9-. پوءِ هن مردن سان شروعات ڪئي، نصيحت ڪندي، ياد ڏياريندي ۽ ٻڌائيندي ته هن دنيا ۾ سزا آخرت جي سزا کان هلڪي آهي. پوءِ ان شخص چيو؛ 'انھيءَ جو قسم جنھن توکي سچائي سان موڪليو آھي، مان ڪوڙ نه ٿو ڳالھايان'. پوءِ عورت کي، هن نصيحت ڪئي ۽ ياد ڏياريو. پوءِ عورت چيو؛ 'انھيءَ جو قسم جنھن توکي سچائي سان موڪليو آھي، بيشڪ ھن ڪوڙ ڳالهايو آھي'. پوءِ هن مرد سان شروع ڪيو - قسم کڻڻ -. پوءِ مرد چار ڀيرا الله جو قسم کنيو ته هو سچن مان آهي، ۽ پنجون ڀيرو ته جيڪڏهن هو ڪوڙن مان آهي ته الله جي لعنت ان تي هوندي. پوءِ عورت سان، هن چار ڀيرا الله جو قسم کنيو ته سندس مڙس ڪوڙن مان آهي، ۽ پنجون ڀيرو ته جيڪڏهن هوءَ سچن مان آهي ته الله جو غضب ان تي هوندو. پوءِ هو انهن جي وچ ۾ جدائي ڪري ويو.