האימאם נסאאי : 1597

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ قَالَ سَمِعْتُ رِبْعِيًّا عَنْ زَيْدِ بْنِ ظَبْيَانَ رَفَعَهُ إِلَى أَبِي ذَرٍّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثَةٌ يُحِبُّهُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ رَجُلٌ أَتَى قَوْمًا فَسَأَلَهُمْ بِاللَّهِ وَلَمْ يَسْأَلْهُمْ بِقَرَابَةٍ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُمْ فَمَنَعُوهُ فَتَخَلَّفَهُمْ رَجُلٌ بِأَعْقَابِهِمْ فَأَعْطَاهُ سِرًّا لَا يَعْلَمُ بِعَطِيَّتِهِ إِلَّا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَالَّذِي أَعْطَاهُ وَقَوْمٌ سَارُوا لَيْلَتَهُمْ حَتَّى إِذَا كَانَ النَّوْمُ أَحَبَّ إِلَيْهِمْ مِمَّا يُعْدَلُ بِهِ نَزَلُوا فَوَضَعُوا رُءُوسَهُمْ فَقَامَ يَتَمَلَّقُنِي وَيَتْلُو آيَاتِي وَرَجُلٌ كَانَ فِي سَرِيَّةٍ فَلَقُوا الْعَدُوَّ فَانْهَزَمُوا فَأَقْبَلَ بِصَدْرِهِ حَتَّى يُقْتَلَ أَوْ يُفْتَحَ لَهُ

הודיע ​​לנו [מוחמד בן אל-מוצאנה] הוא אמר; סיפר לנו [מוחמד] הוא אמר; סיפר לנו [סיועה] מ[מנסור] הוא אמר; שמעתי [ריביי] מ[זייד בן ז'ביאן] - והוא קרא זאת ל[אבו דזאר] -; ישנם שלושה אנשים שאללה אוהב אותם 1). אדם שבא לקבוצה ומבקש מהם בשם אללה, הוא שואל את הקבוצה למרות שאין להם קרבה משפחתית, אך הם אינם רוצים לתת. ואז אחד מהקבוצה האט את הקצב. על ידי הסתרת הסוד, האדם נתן אותו למבקש, כך שאף אחד לא יודע מה נתן מלבד אללה ואף אחד לא יודע מה נתן 2). קבוצה שהולכת בלילה, עד שעת השינה הם אוהבים יותר מאחרים, הם עוצרים ומניחים את ראשם, אך יש מישהו שבאמת מחפש מצוינות על ידי הכנעת עצמו בפניי וקריאת פסוקיי 3). אדם המצטרף למשלחת צבאית, קבוצת חייליו תוקפת את האויב ואז הם מובסים אחורה, אך במצב זה, הוא למעשה מתעמת עם האויב עד שהוא נהרג או מנצח.