Imam Nasa'i : 1467

أَخْبَرَنَا هِلَالُ بْنُ الْعَلَاءِ بْنِ هِلَالٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عَيَّاشٍ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَسْوَدُ بْنُ قَيْسٍ قَالَ حَدَّثَنِي ثَعْلَبَةُ بْنُ عَبَّادٍ الْعَبْدِيُّ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِأَنَّهُ شَهِدَ خُطْبَةً يَوْمًا لِسَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ فَذَكَرَ فِي خُطْبَتِهِ حَدِيثًا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سَمُرَةُ بْنُ جُنْدُبٍ بَيْنَا أَنَا يَوْمًا وَغُلَامٌ مِنْ الْأَنْصَارِ نَرْمِي غَرَضَيْنِ لَنَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَتْ الشَّمْسُ قِيدَ رُمْحَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةٍ فِي عَيْنِ النَّاظِرِ مِنْ الْأُفُقِ اسْوَدَّتْ فَقَالَ أَحَدُنَا لِصَاحِبِهِ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى الْمَسْجِدِ فَوَاللَّهِ لَيُحْدِثَنَّ شَأْنُ هَذِهِ الشَّمْسِ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أُمَّتِهِ حَدَثًا قَالَ فَدَفَعْنَا إِلَى الْمَسْجِدِ قَالَ فَوَافَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ خَرَجَ إِلَى النَّاسِ قَالَ فَاسْتَقْدَمَ فَصَلَّى فَقَامَ كَأَطْوَلِ قِيَامٍ قَامَ بِنَا فِي صَلَاةٍ قَطُّ مَا نَسْمَعُ لَهُ صَوْتًا ثُمَّ رَكَعَ بِنَا كَأَطْوَلِ رُكُوعٍ مَا رَكَعَ بِنَا فِي صَلَاةٍ قَطُّ مَا نَسْمَعُ لَهُ صَوْتًا ثُمَّ سَجَدَ بِنَا كَأَطْوَلِ سُجُودٍ مَا سَجَدَ بِنَا فِي صَلَاةٍ قَطُّ لَا نَسْمَعُ لَهُ صَوْتًا ثُمَّ فَعَلَ ذَلِكَ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ مِثْلَ ذَلِكَ قَالَ فَوَافَقَ تَجَلِّي الشَّمْسِ جُلُوسَهُ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ فَسَلَّمَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَشَهِدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَشَهِدَ أَنَّهُ عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ مُخْتَصَرٌ

اسان کي [هلال بن الاعليٰ بن هلال] ٻڌايو ته؛ اسان کي [الحسين بن عياسي] ٻڌايو ته؛ اسان کي [زُهير] ٻڌايو ته؛ اسان کي [الاسود بن قيس] ٻڌايو ته؛ مون کي [ثعلبه بن عباد العبدي] - بصره جي ماڻهن مان - ٻڌايو ويو آهي ته هڪ ڏينهن هن [سمره بن جندب] جو خطبو ڏٺو، پنهنجي خطبي ۾ رسول الله صلي الله عليه وسلم جي هڪ حديث جو ذڪر ڪيو، هن چيو ته: 'جڏهن اسان ۽ هڪ ٻار رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زماني ۾ پنهنجن نيزن کي ٻن نشانن تي اڇلايو، اوچتو سج - جيڪو ٻن نيزن يا ٽن نيزن جي سائيز جو لڳي رهيو هو - اسان جي مٿان ڪارو ٿي ويو. پوءِ اسان مان هڪ چيو: 'اچو ته اسان سان گڏ مسجد ڏانهن هلون، الله جو قسم اسان رسول الله صلي الله عليه وسلم کي اهڙين حالتن جو جواب ڏيندي ڏسنداسين.' سمره چيو؛ 'تنهن ڪري اسان به مسجد ڏانهن وڃڻ چاهيون ٿا'. هن وري چيو؛ اسان رسول الله ﷺ کي ماڻهن جي هڪ ٽولي ڏانهن نڪرندي ڏٺو. پوءِ پاڻ اڳتي آيا، پوءِ وڌيڪ ڊگهي بيهڻ سان نماز پڙهي، اهو لڳي رهيو هو ته هي اسان سان گڏ ڪيل سڀ کان ڊگهي نماز هئي، ۽ اسان کي سندس آواز ٻڌڻ ۾ نه آيو. پوءِ پاڻ ڊگهي رکوع سان سجدو ڪيو ۽ اسان کي سندس آواز ٻڌڻ ۾ نه آيو، پوءِ پاڻ هڪ ڊگهو سجدو ڪيو جيڪو هن اڳ ڪڏهن به اسان سان نه ڪيو هو، ۽ اسان کي به سندس آواز ٻڌڻ ۾ نه آيو. ۽ ٻئي رڪعت ۾ به اهو ئي ڪم ڪيو. فرمائي ٿو: 'هو ٻئي رڪعت ۾ ان وقت ويٺو جڏهن سج چمڪي رهيو هو'. پوءِ پاڻ سلام ڪيو ۽ الله جي تعريف ڪئي، شاهدي ڏني ته ان کان سواءِ ڪو به عبادت جي لائق ناهي ۽ شاهدي ڏني ته هو ان جو رسول آهي. مختصر ۾-.