Penjelasan waktu-waktu shalat: zhuhur, ashar, maghrib, isya, dan subuh

Imam Nasa'i : 520

أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَأَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ وَاللَّفْظُ لَهُ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ عَنْ بَدْرِ بْنِ عُثْمَانَ قَالَ إِمْلَاءً عَلَيَّ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي مُوسَى عَنْ أَبِيهِ قَالَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَائِلٌ يَسْأَلُهُ عَنْ مَوَاقِيتِ الصَّلَاةِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ شَيْئًا فَأَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ بِالْفَجْرِ حِينَ انْشَقَّ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ بِالظُّهْرِ حِينَ زَالَتْ الشَّمْسُ وَالْقَائِلُ يَقُولُ انْتَصَفَ النَّهَارُ وَهُوَ أَعْلَمُ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ بِالْعَصْرِ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ بِالْمَغْرِبِ حِينَ غَرَبَتْ الشَّمْسُ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ بِالْعِشَاءِ حِينَ غَابَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَخَّرَ الْفَجْرَ مِنْ الْغَدِ حِينَ انْصَرَفَ وَالْقَائِلُ يَقُولُ طَلَعَتْ الشَّمْسُ ثُمَّ أَخَّرَ الظُّهْرَ إِلَى قَرِيبٍ مِنْ وَقْتِ الْعَصْرِ بِالْأَمْسِ ثُمَّ أَخَّرَ الْعَصْرَ حَتَّى انْصَرَفَ وَالْقَائِلُ يَقُولُ احْمَرَّتْ الشَّمْسُ ثُمَّ أَخَّرَ الْمَغْرِبَ حَتَّى كَانَ عِنْدَ سُقُوطِ الشَّفَقِ ثُمَّ أَخَّرَ الْعِشَاءَ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ ثُمَّ قَالَ الْوَقْتُ فِيمَا بَيْنَ هَذَيْنِ

আমাক খবৰ দিয়া হৈছে যে [আবদাহ বিন আব্দুল্লাহ] আৰু [আহমদ বিন চুলাইমান] দুয়োজনে কৈছিল; আমাক [আবু দাউদ] [বদাৰ বিন উছমান]ৰ পৰা কৈছে কৈছে; আমাক [আবু বকৰ বিন আবু মুছা] [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ‘এজন ব্যক্তিয়ে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি নামাজৰ সময়ৰ কথা সুধিলে, কিন্তু তেওঁ একেবাৰেই উত্তৰ নিদিলে। কিন্তু তেওঁ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে বিলালক ইকামত কৰিবলৈ ক’লে আৰু তাৰ পিছত ফজৰ উঠিলে ফজৰৰ নামাজ পঢ়িলে। তাৰ পিছত তেওঁ বিলালক ক’লে যে সূৰ্য্য অস্ত গ’লে ইকামাত কৰক, তাৰ পিছত জুহুৰ নামাজ কৰক - ৰাবীজনে ক’লে, ‘দুপৰীয়া’ বিলালে ভালকৈ জানিছিল -। তাৰ পাছত বিলালক আছৰৰ নামাজৰ বাবে সূৰ্য্য বেছি হৈ থকাৰ সময়তে ইকামাত কৰিবলৈ আদেশ দিলে। তাৰ পিছত বিলালক ক’লে যে যেতিয়া সূৰ্য্য অস্ত যাব মাগৰিব নামাজৰ বাবে ইকামাত কৰক। তাৰ পিছত ইকামত কৰিবলৈ ক’লে আৰু তাৰ পিছত ৰঙা মেগাফোনটো নোহোৱা হৈ গ’লে ইছা নামাজ পঢ়িবলৈ ক’লে। তাৰ পাছত পিছদিনা ফজৰৰ নামাজ শেষ কৰি দিলে - ৰাবকে ক’লে, ‘সূৰ্য্য উদয় হ’বলৈ ওলাইছে’ -। তাৰ পিছত আছৰৰ নামাজ ওচৰ চাপি অহালৈকে তেওঁও ধুহৰ শেষ কৰিলে যেতিয়ালৈকে তেওঁ নামাজ শেষ নোহোৱালৈকে - ৰাবকে কৈছিল, 'সূৰ্য্য ৰঙা হৈ গৈছে' -। তাৰ পিছত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে মেগা ৰেড প্ৰায় নোহোৱালৈকে মাগৰিবৰ নামাজ পঢ়িলে, আৰু ৰাতিৰ এক তৃতীয়াংশলৈকে ঈছা নামাজ শেষ কৰিলে। তাৰ পিছত তেওঁ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘নামাজৰ সময় হ’ল যিটো দুয়োৰে মাজত থাকে’।