Imam Tirmidzi : 3814

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ دُرُسْتَ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ النَّاسُ يَتَحَرَّوْنَ بِهَدَايَاهُمْ يَوْمَ عَائِشَةَ قَالَتْ فَاجْتَمَعَ صَوَاحِبَاتِي إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ فَقُلْنَ يَا أُمَّ سَلَمَةَ إِنَّ النَّاسَ يَتَحَرَّوْنَ بِهَدَايَاهُمْ يَوْمَ عَائِشَةَ وَإِنَّا نُرِيدُ الْخَيْرَ كَمَا تُرِيدُ عَائِشَةُ فَقُولِي لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرْ النَّاسَ يُهْدُونَ إِلَيْهِ أَيْنَمَا كَانَ فَذَكَرَتْ ذَلِكَ أُمُّ سَلَمَةَ فَأَعْرَضَ عَنْهَا ثُمَّ عَادَ إِلَيْهَا فَأَعَادَتْ الْكَلَامَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ صَوَاحِبَاتِي قَدْ ذَكَرْنَ أَنَّ النَّاسَ يَتَحَرَّوْنَ بِهَدَايَاهُمْ يَوْمَ عَائِشَةَ فَأْمُرْ النَّاسَ يُهْدُونَ أَيْنَمَا كُنْتَ فَلَمَّا كَانَتْ الثَّالِثَةُ قَالَتْ ذَلِكَ قَالَ يَا أُمَّ سَلَمَةَ لَا تُؤْذِينِي فِي عَائِشَةَ فَإِنَّهُ مَا أُنْزِلَ عَلَيَّ الْوَحْيُ وَأَنَا فِي لِحَافِ امْرَأَةٍ مِنْكُنَّ غَيْرِهَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَقَدْ رَوَى بَعْضُهُمْ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُرْسَلًا وَقَدْ رُوِيَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ عَوْفِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ رُمَيْثَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ شَيْئًا مِنْ هَذَا وَهَذَا حَدِيثٌ قَدْ رُوِيَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَلَى رِوَايَاتٍ مُخْتَلِفَةٍ وَقَدْ رَوَى سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ نَحْوَ حَدِيثِ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ

اسان کي [يحيى بن دروستا البشري] ٻڌايو آهي ته اسان کي [حماد بن زيد] [هشام بن عروه] کان [پنهنجي پيءُ] کان [عائشه] ٻڌايو آهي ته؛ اڳ ۾، دوست پنهنجي تحفن کي نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم جي حوالي ڪندي نيڪي ڳولڻ جي ڪوشش ڪندا هئا جڏهن عائشه جي گهر ۾ سندس وارو ايندو هو. عائشه جاري رکيو؛ 'پوءِ منهنجا ساٿي - نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم جون ٻيون زالون - ام سلمه ڏانهن گڏ ٿيون، ۽ انهن چيو؛' "اي ام سلمه، بيشڪ ماڻهن - دوستن - جڏهن عائشه جي گهر ۾ نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم جي باري هئي ته انهن کي پنهنجا تحفا ڏئي نيڪي ڳولڻ جي ڪوشش ڪئي، ۽ حقيقت ۾ اسان نيڪي چاهيون ٿا ۽ اها نيڪي جيڪا عائشه چاهيندي هئي، تنهن ڪري، رسول الله صلي الله عليه وسلم کي چئو ته اهي صحابين کي حڪم ڏين ته اهي جتي به هجن - پنهنجي زالن جي گهرن جي وچ ۾ - پنهنجا تحفا کيس ڏين." آخرڪار ام سلمه هن کي اهو چيو، پر هو صرف منهن موڙي ويو، پوءِ هن ڏانهن موٽيو، ۽ ام سلمه پنهنجي ڳالهه ورجائي، هن چيو؛ "اي الله جا رسول، بيشڪ منهنجي صحابين - نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم جي زالن - چيو ته ماڻهن - نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم جي صحابين - پنهنجا تحفا رسول الله صلي الله عليه وسلم کي ڏئي نيڪي ڳولڻ جي ڪوشش ڪئي - جنهن ڏينهن عائشه سان سندس باري هئي، تنهن ڪري ماڻهن کي حڪم ڏيو ته جتي به هجو پنهنجا تحفا انهن کي ڏيو". جڏهن ام سلمه ٽي ڀيرا چيو ته هن چيو؛ 'اي ام سلمه، عائشه جي ڪري مون کي تڪليف نه ڏيو، ڇاڪاڻ ته مون تي ڪا به وحي نه نازل ٿي هئي، ۽ مان توهان مان هڪ عورت سان گڏ ساڳئي چادر ۾ هوس پر عائشه هئي'. ابو عيسيٰ چيو؛ 'هي حديث حسن غريب حديث آهي، ۽ انهن مان ڪجهه هن حديث کي حماد بن زيد کان هشام بن عروه کان سندس پيءُ کان رسول الله صلي الله عليه وسلم کان مرسل طريقي سان بيان ڪيو آهي، ۽ هي حديث [هشام بن عروه] کان [عوف بن الحارث] کان [روميثه] کان [ام سلمه] کان ڪجهه هن مان پڻ بيان ڪئي وئي آهي'. پوءِ هي حديث هشام بن عروه کان مختلف روايتن سان پڻ بيان ڪئي وئي، ۽ [سليمان بن بلال] پڻ [هشام بن عروه] کان [پنهنجي پيءُ] کان [عائشه] کان حماد بن زيد جي حديث وانگر روايت ڪئي.