Imam Tirmidzi : 2073

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي الْمَلِيحِ بْنِ أُسَامَةَ عَنْ أَبِي عَزَّةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَضَى اللَّهُ لِعَبْدٍ أَنْ يَمُوتَ بِأَرْضٍ جَعَلَ لَهُ إِلَيْهَا حَاجَةً أَوْ قَالَ بِهَا حَاجَةًقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ وَأَبُو عَزَّةَ لَهُ صُحْبَةٌ وَاسْمُهُ يَسَارُ بْنُ عَبْدٍ وَأَبُو الْمَلِيحِ اسْمُهُ عَامِرُ بْنُ أُسَامَةَ بْنِ عُمَيْرٍ الْهُذَلِيُّ وَيُقَالُ زَيْدُ بْنُ أُسَامَةَ

আমাক [আহমদ বিন মণি’] আৰু [আলী বিন হুজৰ]ক একে অৰ্থৰে কোৱাৰ পিছত দুয়োজনে ক’লে; আমাক [ইছমাইল বিন ইব্ৰাহিম] [আয়ুবৰ] পৰা [আবুল মালিহ বিন উছামাহ]ৰ পৰা [আবু ইজ্জা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘যেতিয়া আল্লাহে কোনো দেশত এজন বান্দাৰ মৃত্যুৰ নিৰ্দেশ দিয়ে, তেতিয়া আল্লাহে তেওঁক তেওঁৰ প্ৰতি প্ৰয়োজন, বা তেওঁৰ মাজত প্ৰয়োজনীয়তা সৃষ্টি কৰে’। আবু ইছাই ক’লে; এই হাদীছ ছহীহ, আৰু আবু আজ্জাই এবাৰ হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক লগ পাইছিল, তেওঁৰ নাম আছিল ইয়াছাৰ বিন আব্দ। ইফালে আবুল মালিহৰ নাম ‘আমিৰ বিন উছামা বিন উমাইৰ আল হুজালী আৰু ইয়াক জাইদ বিন উছামাহ বুলিও কোৱা হয়।