Imam Tirmidzi : 1880

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُوسُفَ بْنِ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ قَال سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْسَجَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ مَنَحَ مَنِيحَةَ لَبَنٍ أَوْ وَرِقٍ أَوْ هَدَى زُقَاقًا كَانَ لَهُ مِثْلَ عِتْقِ رَقَبَةٍقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَقَدْ رَوَى مَنْصُورُ بْنُ الْمُعْتَمِرِ وَشُعْبَةُ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ هَذَا الْحَدِيثَ وَفِي الْبَاب عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ وَمَعْنَى قَوْلِهِ مَنْ مَنَحَ مَنِيحَةَ وَرِقٍ إِنَّمَا يَعْنِي بِهِ قَرْضَ الدَّرَاهِمِ قَوْلُهُ أَوْ هَدَى زُقَاقًا يَعْنِي بِهِ هِدَايَةَ الطَّرِيقِ

আমাক [আবু কুৰাইব] কৈছে, আমাক [ইব্ৰাহিম বিন ইউছুফ বিন আবু ইছহাক] [ইব্ৰাহিম বিন ইউছুফ বিন আবু ইছহাক]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা [আবু ইছহাক]ৰ পৰা [থালহা বিন মুশ্বাৰীফ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল, মই [আব্দুৰহমান বিন আউছাজাহ] কোৱা শুনিছো, মই শুনিছো [আল বাৰা` বিন আজিব] কোৱা; আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে- ‘যি কোনোৱে গাখীৰ উপহাৰ দিয়ে - উট বা ছাগলীক তাৰ গাখীৰ পাবলৈ দিয়ে আৰু তাৰ পিছত ঘূৰাই দিয়ে - আৰু ৱাৰিক - ৰূপ অৰ্থাৎ ধাৰলৈ দিয়ে -, পথ দেখুৱায় - হেৰুৱা আৰু অন্ধক - তেতিয়া তেওঁৰ বাবে পুৰস্কাৰ দাসক মুক্ত কৰাৰ দৰে’। আবু ইছাই ক’লে, এই হাদীছ হাছান শ্বহীহ ঘৰীব, থালহা বিন মুশ্বৰীফৰ পৰা আবু ইছহাকৰ হাদীছৰ পৰা, আমি এই ৰিৱায়াতৰ শাৰীৰ বাহিৰে নাজানো। এই হাদীছ [মনছুৰ বিন আল মু’তামিৰ] আৰু [ছ্যু’বাহ] দ্বাৰাও [থালহা বিন মুশ্বাৰীফ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছে, আৰু এই অধ্যায়ত নু’মান বিন বাছিৰৰ পৰাও বর্ণনা কৰা হৈছে। তেখেতৰ 'ৱাৰীক -ৰূপ-' দিয়া কথাৰ অৰ্থ হ'ল কেইবা দিৰহামৰ ঋণ দিয়া। আৰু তেওঁৰ 'হাদা জুকাকান' শব্দৰ অৰ্থ হৈছে পথৰ -দিশ- দেখুৱাই দিয়া।