Imam Tirmidzi : 1410

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ أَسْبَاطِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْقُرَشِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ قَالَإِنِّي لَمِمَّنْ يَرْفَعُ أَغْصَانَ الشَّجَرَةِ عَنْ وَجْهِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَخْطُبُ فَقَالَ لَوْلَا أَنَّ الْكِلَابَ أُمَّةٌ مِنْ الْأُمَمِ لَأَمَرْتُ بِقَتْلِهَا فَاقْتُلُوا مِنْهَا كُلَّ أَسْوَدَ بَهِيمٍ وَمَا مِنْ أَهْلِ بَيْتٍ يَرْتَبِطُونَ كَلْبًا إِلَّا نَقَصَ مِنْ عَمَلِهِمْ كُلَّ يَوْمٍ قِيرَاطٌ إِلَّا كَلْبَ صَيْدٍ أَوْ كَلْبَ حَرْثٍ أَوْ كَلْبَ غَنَمٍقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

اسان کي [عبيد بن اصبث بن محمد القرصي] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [منهنجي پيءُ] ٻڌايو آهي [العماسي] کان [اسماعيل بن مسلم] کان [الحسن] کان [عبدالله بن مغفل] چيو آهي ته؛ 'يقيناً، مان انهن مان هڪ هوس جيڪي رسول الله صلي الله عليه وسلم جي منهن تان وڻن جون ٽاريون ڪڍيون هيون جڏهن هو پنهنجو خطبو ڏئي رهيو هو. پاڻ فرمايو: 'جيڪڏهن اهي ڪتا هڪ قوم نه هجن ها ته مان انهن سڀني کي قتل ڪرڻ جو حڪم ڏيان ها. تنهن ڪري سڀني ڪارا ڪتن کي قتل ڪريو. ۽ گهر وارو ڪتو نه ٿو رکي جيستائين ثواب هر روز هڪ قيراط گهٽ نه ٿئي. سواءِ شڪار لاءِ ڪتن جي، يا فصلن جي حفاظت لاءِ ڪتن جي، يا جانورن جي حفاظت لاءِ ڪتن جي.' ابو عيسيٰ چيو؛ 'هي حديث ڪيترن ئي طريقن سان الحسن کان، عبدالله بن مغفل کان، رسول الله صلي الله عليه وسلم کان روايت ڪئي وئي آهي.'