Imam Tirmidzi : 629

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي حَرْمَلَةَ أَخْبَرَنِي كُرَيْبٌأَنَّ أُمَّ الْفَضْلِ بِنْتَ الْحَارِثِ بَعَثَتْهُ إِلَى مُعَاوِيَةَ بِالشَّامِ قَالَ فَقَدِمْتُ الشَّامَ فَقَضَيْتُ حَاجَتَهَا وَاسْتُهِلَّ عَلَيَّ هِلَالُ رَمَضَانَ وَأَنَا بِالشَّامِ فَرَأَيْنَا الْهِلَالَ لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ ثُمَّ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فِي آخِرِ الشَّهْرِ فَسَأَلَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ ثُمَّ ذَكَرَ الْهِلَالَ فَقَالَ مَتَى رَأَيْتُمْ الْهِلَالَ فَقُلْتُ رَأَيْنَاهُ لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ فَقَالَ أَأَنْتَ رَأَيْتَهُ لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ فَقُلْتُ رَآهُ النَّاسُ وَصَامُوا وَصَامَ مُعَاوِيَةُ قَالَ لَكِنْ رَأَيْنَاهُ لَيْلَةَ السَّبْتِ فَلَا نَزَالُ نَصُومُ حَتَّى نُكْمِلَ ثَلَاثِينَ يَوْمًا أَوْ نَرَاهُ فَقُلْتُ أَلَا تَكْتَفِي بِرُؤْيَةِ مُعَاوِيَةَ وَصِيَامِهِ قَالَ لَا هَكَذَا أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ لِكُلِّ أَهْلِ بَلَدٍ رُؤْيَتَهُمْ

আমাক কৈছে [আলী বিন হুজৰ] আমাক কৈছে [ইছমাইল বিন জাফৰে] আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আবু হৰমালাহে] মোক [কুৰাইবক] জনাইছে যে উম্মুল ফাদলে তেওঁক ছিৰিয়াত মুআৱিয়াক লগ কৰিবলৈ পঠিয়াইছে, তেওঁ কৈছিল, যেতিয়া মই ছিৰিয়াত উপস্থিত হৈছিলো আৰু মোৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ সৈতে শেষ হৈছিলো, তেতিয়া হঠাতে মই ৰমজানৰ অৰ্ধচন্দ্ৰ দেখিছিলো, যেতিয়া মই ছিৰিয়াত আছিলো। আমি শুকুৰবাৰে নিশা দেখিলোঁ তাৰ পিছত মই ৰমজানৰ শেষত মদীনালৈ উভতি আহিলোঁ তাৰ পিছত [ইবনে আব্বাছ] অৰ্ধচন্দ্ৰৰ কথা উল্লেখ কৰিলে, আপুনি কেতিয়া অৰ্ধচন্দ্ৰ দেখিলে? মই উত্তৰ দিলোঁ, আমি শুকুৰবাৰে নিশা দেখিলোঁ, তেওঁ ক’লে, শুকুৰবাৰে নিশা দেখিলে?, মই উত্তৰ দিলোঁ, সকলোৱে দেখিলে, তাৰ পিছত তেওঁলোকে ৰোজা কৰিলে, মু’আৱিয়াইও কৰিলে। ইবনে আব্বাছে আকৌ ক’লে, কিন্তু আমি শনিবাৰে নিশা দেখিলোঁ আৰু গণনা ত্ৰিশ দিন নহ’লে আমি অমাৱস্যা দেখালৈকে ৰোজা কৰি থাকিম, মই সুধিলোঁ, আপুনি মুআৱিয়াৰ ৰু’য়া আৰু ৰোজা অনুসৰণ নকৰিবনে, তেওঁ উত্তৰ দিলে, নহয়, কিন্তু এইটোৱেই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে আমাক নিৰ্দেশ দিলে। আবু ইছাই ক’লে, ইবনে আব্বাছৰ হাদীছ হাছান শ্বহীহ ঘৰীব হাদীছ আৰু পণ্ডিতসকলে এই আইনী সিদ্ধান্তৰে পালন কৰে যে প্ৰতিটো অঞ্চলে নিজৰ নিজৰ ৰু’য়াতৰ ভিত্তিত ৰোজা আৰম্ভ কৰে।