Rasulullah jika datang ke rumah seseorang, beliau memberi salam tiga kali, lalu pergi bila tidak dijawab

Imam Abu Dawud : 4510

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَحْيَى عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَىأَنَّهُ أَتَى عُمَرَ فَاسْتَأْذَنَ ثَلَاثًا فَقَالَ يَسْتَأْذِنُ أَبُو مُوسَى يَسْتَأْذِنُ الْأَشْعَرِيُّ يَسْتَأْذِنُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ قَيْسٍ فَلَمْ يُؤْذَنْ لَهُ فَرَجَعَ فَبَعَثَ إِلَيْهِ عُمَرُ مَا رَدَّكَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَأْذِنُ أَحَدُكُمْ ثَلَاثًا فَإِنْ أُذِنَ لَهُ وَإِلَّا فَلْيَرْجِعْ قَالَ ائْتِنِي بِبَيِّنَةٍ عَلَى هَذَا فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ هَذَا أُبَيٌّ فَقَالَ أُبَيٌّ يَا عُمَرُ لَا تَكُنْ عَذَابًا عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ عُمَرُ لَا أَكُونُ عَذَابًا عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ أَنَّ أَبَا مُوسَى اسْتَأْذَنَ عَلَى عُمَرَ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ فِيهِ فَانْطَلَقَ بِأَبِي سَعِيدٍ فَشَهِدَ لَهُ فَقَالَ أَخَفِيَ عَلَيَّ هَذَا مِنْ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلْهَانِي السَّفْقُ بِالْأَسْوَاقِ وَلَكِنْ سَلِّمْ مَا شِئْتَ وَلَا تَسْتَأْذِنْ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَخْزَمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْقَاهِرِ بْنُ شُعَيْبٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى عَنْ أَبِيهِ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ فَقَالَ عُمَرُ لِأَبِي مُوسَى إِنِّي لَمْ أَتَّهِمْكَ وَلَكِنَّ الْحَدِيثَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَدِيدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَعَنْ غَيْرِ وَاحِدٍ مَنْ عُلَمَائِهِمْ فِي هَذَا فَقَالَ عُمَرُ لِأَبِي مُوسَى أَمَا إِنِّي لَمْ أَتَّهِمْكَ وَلَكِنْ خَشِيتُ أَنْ يَتَقَوَّلَ النَّاسُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

اسان کي [مصدد] چيو آهي، اسان کي [عبد الله بن داؤد] ٻڌايو آهي [ثلح بن يحييٰ] کان [ابو برده] کان [ابو موسيٰ] ته هو هڪ ڀيرو عمر وٽ ويو ۽ ٽي ڀيرا اجازت گهري. هن چيو ته، 'ابو موسيٰ اجازت گهري، اشعري اجازت گهري، عبدالله بن قيس اجازت گهري!' پر کيس اجازت نه ملي جيستائين هو گهر نه موٽيو. پوءِ عمر ڪنهن کي سڏڻ لاءِ موڪليو، عمر پڇيو، 'توهان کي گهر واپس ڇو آيو؟' ابو موسيٰ جواب ڏنو ته، 'الله جي رسول صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'توهان مان ڪو ٽي ڀيرا اجازت گهري، جيڪڏهن اجازت هجي ته داخل ٿيو، جيڪڏهن نه هجي ته واپس اچڻ ڏيو'. عمر چيو ته: 'مون کي هن معاملي ۾ هڪ دليل ڏيو'. پوءِ ابو موسيٰ هليو ويو، پوءِ عمر وٽ موٽي آيو ۽ چيو ته: 'هي ابي آهي'. [ابي] پوءِ چيو ته: 'اي عمر، رسول الله صلي الله عليه وسلم جي دوستن تي بار نه بڻجو!' عمر جواب ڏنو، 'مان رسول الله صلي الله عليه وسلم جي اصحابن تي بار نه آهيان'. اسان کي [يحيى بن حبيب] ٻڌايو، اسان کي [روح] ٻڌايو، اسان کي [ابن جريج] ٻڌايو، مون کي [عطاء] [عبيد بن عمير] کان ٻڌايو آهي ته: 'ابو موسيٰ هڪ ڀيرو عمر کان اجازت گهري هئي... ته هن ان کي ساڳيو قصو ٻڌايو. حديث ۾ آهي ته، 'پوءِ ابو موسيٰ [ابو سعيد] سان گڏ شاهد بڻجڻ لاءِ ويو. عمر پوءِ چيو: 'ڇا هي معاملو جيڪو رسول الله صلي الله عليه وسلم کان آيو هو، مون کان لڪيل آهي؟ واقعي، بازار ۾ خريد و فروخت مون کي وساري ڇڏيو آهي. تنهن ڪري توهان کي سلام چئو ۽ اجازت نه گهرو'. اسان کي [زيد بن اخزم] چيو آهي، اسان کي [عبدالقادر بن صيوب] چيو آهي، اسان کي [هشام] کان [حميد بن هلال] کان [ابو برده بن ابو موسيٰ] کان [پنهنجي پيءُ] کان ساڳئي قصي سان ٻڌايو آهي. راوي چيو ته؛ 'پوءِ عمر ابو موسيٰ کي چيو، 'مان توهان تي الزام نه ٿو لڳائي رهيو آهيان، اهو صرف اهو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم جي حديث تمام مضبوط هئي - يعني ان کي بيان ڪرڻ ۾، ته جيئن حديث جي ڪو به جعلسازي نه ٿئي -'. اهو اسان کي عبدالله بن مسلمه مالڪ کان ربيعة بن ابو عبدالرحمان کان انهن جي ڪيترن ئي عالمن کان ٻڌايو آهي، هن معاملي ۾ عمر ابو موسيٰ کي چيو، 'مان توهان تي الزام نه ٿو لڳائي رهيو آهيان، اهو صرف اهو آهي ته مون کي خدشو آهي ته اهڙا ڪيترائي ماڻهو هوندا جيڪي رسول الله صلي الله عليه وسلم جي نالي تي ڳالهائيندا.'