Imam Abu Dawud : 3438

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ الْعَبْدُ بَيْنَ اثْنَيْنِ فَأَعْتَقَ أَحَدُهُمَا نَصِيبَهُ فَإِنْ كَانَ مُوسِرًا يُقَوَّمُ عَلَيْهِ قِيمَةً لَا وَكْسَ وَلَا شَطَطَ ثُمَّ يُعْتَقُ

اسان کي ٻڌايو ويو آهي ته [احمد بن حنبل] اسان کي ٻڌايو آهي ته [سفيان] عمرو بن دينار کان [سالم] کان [پنهنجي پيءُ] تائين ۽ رسول الله ﷺ تائين، 'جيڪڏهن ڪو غلام ٻن ماڻهن جو هجي، ته انهن مان هڪ ان جو حصو آزاد ڪري ٿو، جيڪڏهن ان وٽ اڃا به وڌيڪ ملڪيت هجي ته پوءِ غلام جي قيمت مقرر ڪئي وڃي - نه وڌايو وڃي ۽ نه گهٽايو وڃي - پوءِ آزاد ڪيو وڃي'.