Imam Abu Dawud : 2501

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ يَعْنِي الدَّسْتُوَائِيَّ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَاشْتَكَيْتُ وَعِنْدِي سَبْعُ أَخَوَاتٍ فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَفَخَ فِي وَجْهِي فَأَفَقْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا أُوصِي لِأَخَوَاتِي بِالثُّلُثِ قَالَ أَحْسِنْ قُلْتُ الشَّطْرُ قَالَ أَحْسِنْ ثُمَّ خَرَجَ وَتَرَكَنِي فَقَالَ يَا جَابِرُ لَا أُرَاكَ مَيِّتًا مِنْ وَجَعِكَ هَذَا وَإِنَّ اللَّهَ قَدْ أَنْزَلَ فَبَيَّنَ الَّذِي لِأَخَوَاتِكَ فَجَعَلَ لَهُنَّ الثُّلُثَيْنِقَالَ فَكَانَ جَابِرٌ يَقُولُ أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِيَّ{ يَسْتَفْتُونَكَ قُلْ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِي الْكَلَالَةِ }

A tene na e [Outhman bin Abu Syaibah?], a tene na e [Katsir bin Hisyam], a tene na e [Hsyam Ad Dastuwai], a londo na [Abu Az Zubair], a londo na [Jabir], lo tene; Mbi yeke na kobela na ngoi so mbi yeke na aita ti mbi ti wali mbasambala, na pekoni Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam aga na mbi na lo huru na lê ti mbi na pekoni mbi zingo na lango, na pekoni mbi tene; O Watokua ti Allah, mo lingbi ti zia mbeni ota mbage ni teti afami ti mo ti wali? Lo tene: ‘Mû na mbi mbeni ye so ayeke nzoni ahon so!’. Mbi tene; ndambo? Lo tene: ‘Mû na mbi mbeni ye so ayeke nzoni ahon so!’. na pekoni, lo sigi lo zia mbi. Na pekoni, lo tene; O Jabir, mbi hinga biani so mo kui pëpe ndali ti kobela ti mo. Biani, Allah afa aversê na afa nda ti mbage ni teti aita ti mo ti wali. Allah amû na ala use mbage ti ota. Jabir atene; versê so alondo na ndo ti mbi: ‘Ala hunda na mo ti mû mbeni fatwa na ndo ti kalalah -azo so akui awe so azia pëpe babâ na molenge ti ala na peko ti ala-’.