Imam Abu Dawud : 1878

حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَكُنْتُ عِنْدَ ابْنِ عَبَّاسٍ فَجَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ إِنَّهُ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ ثَلَاثًا قَالَ فَسَكَتَ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّهُ رَادُّهَا إِلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَنْطَلِقُ أَحَدُكُمْ فَيَرْكَبُ الْحُمُوقَةَ ثُمَّ يَقُولُ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ وَإِنَّ اللَّهَ قَالَ{ وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا }وَإِنَّكَ لَمْ تَتَّقِ اللَّهَ فَلَمْ أَجِدْ لَكَ مَخْرَجًا عَصَيْتَ رَبَّكَ وَبَانَتْ مِنْكَ امْرَأَتُكَ وَإِنَّ اللَّهَ قَالَ{ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا طَلَّقْتُمْ النِّسَاءَ فَطَلِّقُوهُنَّ }فِي قُبُلِ عِدَّتِهِنَّقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ حُمَيْدٌ الْأَعْرَجُ وَغَيْرُهُ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَرَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَأَيُّوبُ وَابْنُ جُرَيْجٍ جَمِيعًا عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ خَالِدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ رَافِعٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَرَوَاهُ الْأَعْمَشُ عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ كُلُّهُمْ قَالُوا فِي الطَّلَاقِ الثَّلَاثِ أَنَّهُ أَجَازَهَا قَالَ وَبَانَتْ مِنْكَ نَحْوَ حَدِيثِ إِسْمَعِيلَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَثِيرٍ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَى حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ إِذَا قَالَ أَنْتِ طَالِقٌ ثَلَاثًا بِفَمٍ وَاحِدٍ فَهِيَ وَاحِدَةٌ وَرَوَاهُ إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ عِكْرِمَةَ هَذَا قَوْلُهُ لَمْ يَذْكُرْ ابْنَ عَبَّاسٍ وَجَعَلَهُ قَوْلَ عِكْرِمَةَ

اسان کي [حميد بن مسعوده] ٻڌايو آهي، اسان کي [اسماعيل] ٻڌايو آهي، اسان کي [ايوب] ٻڌايو آهي [عبدالله بن ڪثير] کان [مجاهد] چيو آهي ته؛ مان هڪ ڀيري [ابن عباس] جي پاسي ۾ هوس، پوءِ هڪ ماڻهو وٽس آيو. پوءِ هن چيو ته هن پنهنجي زال کي ٽي ڀيرا طلاق ڏني آهي. مجاهد چيو؛ پوءِ هو خاموش رهيو جيستائين مون سوچيو ته هو عورت کي هن ڏانهن واپس ڪرڻ وارو آهي. پوءِ هن چيو: توهان مان هڪ وڃي ٿو ۽ ڪجهه بيوقوفي ڪري ٿو. پوءِ چئو؛ اي ابن عباس، اي ابن عباس! بيشڪ، الله فرمايو آهي: 'جيڪو الله کان ڊڄي ٿو، اهو ان کي نڪرڻ جو رستو فراهم ڪندو'. جڏهن ته توهان الله کان نه ڊڄو، ته پوءِ مان توهان لاءِ ڪو رستو نه ڳوليندس. توهان پنهنجي رب جي نافرماني ڪئي آهي ۽ توهان جي زال کي مڪمل طور تي طلاق ڏني وئي آهي. ۽ بيشڪ الله فرمايو آهي: 'اي نبي، جيڪڏهن توهان پنهنجين زالن کي طلاق ڏيو ته انهن کي انهن جي عدت جي وقت طلاق ڏيو.' ابو دائود چيو؛ هي حديث [حميد الاعرج] ۽ هڪ ٻي [مجاهد] کان [ابن عباس] کان روايت ڪئي آهي ۽ [صيوبة] کان [عمرو بن مُره] کان [سعيد بن جبير] کان [ابن عباس] کان، [ايوب] ۽ [ابن جريج] کان، سڀني [عڪرمه بن خالد] کان [سعيد بن جبير] کان [ابن عباس] کان ۽ [ابن جريج] کان [عبدالحميد بن رافع] کان [عثوع] کان [ابن عباس] کان ۽ [الاماسي] کان [مالڪ بن الحارث] کان [ابن عباس] کان ۽ [ابن جريج] کان [عمرو بن دينار] کان [ابن عباس] کان روايت ڪئي آهي، انهن سڀني طلاق جي باري ۾ ٽي ڀيرا چيو ته هن ان کي اجازت ڏني هئي. پاڻ فرمايائون؛ ۽ هو توهان کان بلڪل الڳ ٿي ويو آهي جيئن اسماعيل جي حديث ايوب کان عبدالله بن ڪثير کان. ابو دائود چيو؛ ۽ [حماد بن زيد] [ايوب] کان [عڪرمه] کان [ابن عباس] کان روايت ڪئي آهي جڏهن هن چيو ته؛ توکي ٽي طلاقون آهن، هڪ لفظ سان اها هڪ طلاق آهي. ۽ [اسماعيل بن ابراهيم] [ايوب] کان [عڪرمه] کان روايت ڪئي آهي، اهي سندس لفظ آهن، هن ابن عباس جو ذڪر نه ڪيو ۽ هن انهن لفظن کي عڪرمه جا لفظ بڻايو.